hoe wij de zwangerschap aankondigden

Nog voor ik een (ongeveer) positieve zwangerschapstest in mijn handen had, was ik al aan het brainstormen hoe ik die eventuele zwangerschap zou aankondigen. Met de nodige vrees dat ik het lot op dat moment aan het tarten was, dat wel.

Nu, ik ben, zonder pretentieus te klinken, iemand die best wel creatief is en een simpele ‘hé, wij verwachten een kindje’ zou voor mij niet voldoende zijn.

aankondiging zwangerschap

Read More

oh baby

Vandaag vormen Steven en ik welgeteld 11 jaar een koppel. Toen we vorig jaar 10 jaar samen waren hebben eigenlijk niks speciaals gedaan om dat te vieren. Alhoewel ik bij recent telwerk erop uit kwam dat we die 10 jaar toch wel gevierd hebben… en hoe! In augustus verwelkomen we hier ons eerste kindje!

oh baby

Toegegeven: ik kon me lange tijd niet identificeren met het label mama. Ik vermoed dat dit meerdere oorzaken had. Zo was er mijn directe omgeving waar het moederschap me enigszins beangstigde. Uiteraard onderschat ik die rol niet, maar toch. Wij hebben een “rijk” leven om het zo te stellen. Wij gaan graag op reis, we genieten graag van wat het leven ons te bieden heeft en ook op het vlak van werk koester ik bepaalde ambities.

Gelukkig leerde ik de afgelopen jaren mama’s kennen die verschillende rollen op zich namen: ze gaan nog steeds op reis, ook naar verre bestemmingen, hebben een bijberoep en gaan ook nog wel eens op stap zonder kroost.

Wat uiteindelijk dan toch de aanzet gaf? Ik weet het echt niet, maar ik voelde dat we hier iets misten. We kijken er allebei naar uit om onze waarden en interesses te delen met iemand en hoe cliché het ook mag zijn: de gedachte dat dit iets van ons beiden is, wel dat vind ik nog steeds zo onwerkelijk (op een positieve manier dan).

Het moederschap vergt ook veel van iemand en ik voel me hier nu ook de volle 100% klaar voor. In de voorbije jaren ben ik mij steeds beter in mijn vel beginnen voelen en nu ben ik op een punt waarvan ik van mezelf vind dat ik dit ook kan doorgeven aan zo’n kleine baby.

oh baby

Tot nu toe heb ik weinig reden tot klagen. De eerste drie maanden hadden meer weg van een winterslaap, maar enkele weken geleden ben ik hier gelukkig uit ontwaakt. Nu is het vooral lijstjes opstellen en afwerken. Onze bovenverdieping wordt een paar maanden vroeger onder handen genomen en mijn creatieve geest maakt tegenwoordig overuren want die geboortekaartjes en doopsuiker zullen zichzelf niet aandienen.

De controlefreak, die krijg ik er echter niet helemaal uit. Ik probeer me hier voor te behoeden en te genieten, maar het is helemaal niet zo makkelijk als het lijkt. Ik kijk dan ook reikhalzend uit naar augustus!