we hebben een meter en peter!

we hebben een meter en peter
we hebben een meter en peter

Sinds vorige week heeft onze baby alvast een meter en peter. We zijn hier nogal traditioneel ingesteld dus bijgevolg is mijn mama meter en mijn schoonpapa de peter van ons kindje.

Ik was er vrij snel aan uit hoe we een eventuele zwangerschap zouden aankondigen (dat verhaal lees je hier), maar op een idee voor het meter -en peterschap was het toch even wachten. Tot ik weer die gelukskoekjes in mijn vizier kreeg. Ik had al eens een poging of twee ondernomen om die te maken, maar ze mislukten elke keer opnieuw. Enkele weken terug las ik een blogpost van Emily waarin zij blijkbaar een leuk recept had gevonden en toegaf zelf ook enkele mislukte pogingen achter de rug te hebben. Derde keer, goede keer, dacht ik toen en ik ging op een woensdagavond aan de slag. Geloof het of niet: sinds die dag heb ik hét recept om ze te maken. Het is geen eenvoudige taak, dat geef ik al mee: ik denk dat ik iets meer dan twee uur over een 12-tal van deze koekjes doe, maar ze zijn het zo waard.

we hebben een meter en peter

Read More

de kronieken van een zwangere vrouw II

de kronieken van een zwangere vrouw II

Week 26 en hier zijn we terug met een statusupdate. De inspiratie blijft maar toestromen waarvoor dank aan mijn nabije, maar ook minder nabije omgeving!

Ondertussen ben ik nog steeds bezig aan het geboortekaartje. De afgelopen vier weken was het vooral brainstormen over de uitwerking en vandaag staan we heel dicht bij een abonnement op Adobe Creative Cloud. Er komt dus schot in de zaak. Het eerste concept voor de doopsuiker werd uitgewerkt, deze week waag ik me aan nummer twee hier op ons terras in het zonnetje. Over dat laatste gesproken: de parasol is besteld en ondertussen doe ik het gewoon met factor 50 en een zonnehoed met diva-proporties.
Voor ik het vergeet: een meter en peter hebben we ondertussen ook al. Hoe we dat juist gevraagd hebben en wie ze zijn, zal je hier nog lezen.

de kronieken van een zwangere vrouw II

Read More

de kronieken van een zwangere vrouw I

de kronieken van een zwangere vrouw I

Ondertussen ben ik al 22 weken zwanger (ja, de foto is van 21 weken: toen had ik een betere dag). Ik ben dus al halverwege! En ik maar denken dat een dracht van 9 maanden lang was. Dat is het dus niet: voor we het weten is die baby hier. Ik zal maar niet denken aan mijn to-do lijstje!
Nu, genoeg geleuterd, hoog tijd voor een statusupdate. Ik kan niet geloven dat ik deze nog niet bezorgd heb, maar geloof me, ik noteer vlijtig alle opmerkingen en hersenkronkels die de revue passeren in mijn iPhone of schriftje.

Zwanger zijn, dat is

  • vaarwel onbezorgdheid. Ik lag al vele nachten te piekeren, maar dat is niets vergeleken met wat er nu in mijn hoofd omgaat. Eerlijk? Ik zal blij zijn als de baby er is, gezond en wel.
  • je een hoedje schrikken wanneer een collega proficiat zegt in plaats van gelukkig nieuwjaar terwijl je op dat moment nog maar 8 weken zwanger bent.
  • je broek openzetten op het werk (leve een eigen bureau!) en dan maar hopen dat je baas net niet op dat moment binnen komt.
  • mensen die de nood voelen om hun verhaal (vooral in de negatieve zin dan) te delen. Mensen waarmee je eigenlijk totaal geen band hebt.
  • een frituur van ettelijke kilometers ver kunnen ruiken. En jij maar denken dat het al sterk was dat je dit kon toen je niet zwanger was.
  • die trui om het beginnend buikje nog te verbergen, gebruiken als Instagram-achtergrond. We have a winner!
  • advies krijgen om de striemen tegen te gaan die je al voor je zwangerschap had.
  • een overbezorgde omgeving. Vraag ook eens aan je niet-zwangere medemens hoe het met hem of haar gaat!
  • mensen die beginnen over een 2de baby terwijl je net de komst van nummer 1 hebt aangekondigd? Pressure much?
  • de vraag krijgen wanneer die gezinswagen er nu komt terwijl in jouw wagen perfect vier passagiers kunnen meerijden.

Ik heb er zo nog wel een paar, maar deze bewaar ik voor later. Omwille van privacytoestanden vermeld ik ook wijselijk de eigenaars van bovenstaande opmerkingen niet.
Op de vraag “hoe is ‘t?” zal ik vandaag dan ook niet antwoorden, dat hou ik voor de volgende keer. Kwestie van zelf niet te zondigen tegen nummer 8.

En, hoe gaat het met jullie?