voor mij een analoge verjaardag graag

Ik hield van verjaardagen. Dat ik dit ooit in de verleden tijd zou typen, had ik nooit durven denken. Ooit keek ik wekenlang, misschien zelfs maandenlang, uit naar mijn verjaardag. Het scheelde niet veel of ik begon al vanaf 22 januari terug af te tellen. Zo ver zal het nu niet meer komen, vrees ik.

analoge verjaardag

Mijn meest recente verjaardag dateert van 21 januari. 34 lentes ondertussen. Waar ik 30 worden verschrikkelijk vond, ben ik nu blij dat ik mijn verjaardag kan en mag vieren. Het is velen immers niet gegund. Het verlangen is echter verdwenen.

Uiteraard ben ik op zoek gegaan naar de oorzaak van dit gebrek aan verlangen. Ouder worden is het alvast niet. Zoals ik al zei: ik ben blij met elke verjaardag die ik mag vieren. Ik voel me ook veel beter in mijn vel dan pakweg tien jaar geleden. Neen, daar wringt het schoentje niet.

Eigenlijk gaat het al een aantal jaar bergaf met het aftellen naar mijn verjaardag. En dat heeft alles te maken met het digitale. Waar ik op alle vlakken een digitaal beestje ben (hell, ik kocht een Kindle!), blijf ik toch trouw aan een aantal tradities. Eén ervan is de liefde voor papier en bijgevolg ook post. Echte post, geen digitaal gedoe. Akkoord, een aantal jaren geleden ben ik zelf gestopt met het sturen van kerstkaartjes, maar dat had een heel andere reden. Echter, ik krijg zo graag post. Al van zo lang ik mij kan herinneren. Als kind stelde ik elke dag opnieuw dezelfde vraag. Of de postbode al geweest was. Je moet weten dat ik in die tijd, het internet was er nog niet, heel veel pennenvriendinnetjes had. Heerlijk vond ik dat.
Het zal je dan ook niet verbazen dat ik mijn verjaardagen toen wel koesterde. Al van de tweede week van januari was het elke dag reikhalzend uitkijken naar verjaardagskaartjes.

Tegenwoordig zijn de kaartjes op één hand te tellen. Een aantal jaren geleden verdrong het sms-bericht de verjaardagskaart. Vandaag de dag heeft Facebook het pleidooi gewonnen. Leuk zijn ze wel, al die wensen op mijn timeline. Maar de papieren kaartjes vind ik des te leuker. Ik koester ze en hoop ze volgend jaar opnieuw in mijn bus te vinden.

Vanaf volgend jaar dus graag terug een analoge verjaardag. Doen jullie mee?

vijf!

vijf jaar!

Hiep hiep hiep hoera! Vandaag mag mijn blog vijf kaarsjes uitblazen en daar ben ik best wel trots op!

Wanneer ik even terugkijk op die eerste post vijf jaar geleden, dan kan ik alleen maar vaststellen dat in vijf jaar tijd ontzettend veel veranderd is, zowel privé als professioneel.
Eerder dit jaar onderging ook de blog een ware metamorfose waarbij de voertaal Nederlands werd. Ondertussen zijn we bijna drie maanden verder en ik sta nog steeds volledig achter de keuze die ik begin dit jaar gemaakt heb.

Op het vlak van bloggen kan ik alleen maar dankbaar zijn voor de vele contacten en leuke samenwerkingen die de afgelopen vijf jaar ontstaan zijn. Als ik er dan toch ééntje mag uitpikken, dan kies ik resoluut voor de eerste: de vele contacten en de leuke vriendschappen die hier ondertussen uit ontstaan zijn. Nooit of te nimmer had ik durven denken dat dit dankzij mijn blog mogelijk zou zijn.
Ook professioneel heeft het mij geen windeieren gelegd want dankzij diezelfde contacten had ik de kans een stukje van de wereld te ontdekken en dikt ook mijn portfolio op regelmatige basis aan.

Eigenlijk wil ik dus gewoon een welgemeende dankjewel aan jullie kwijt: voor jullie steun en toeverlaat, leuke comments en vriendschap. Je hebt er geen idee van wat dat allemaal doet met een mens, maar ik kan je verzekeren: zot content ben ik op die momenten!

Op naar de tien! Santé!

het grote vanden broele verjaardagsontbijt

verjaardagsontbijt vanden broele

April blijkt een bijzonder vruchtbare maand te zijn, althans daar getuigen ikzelf en de overige vijf januari-jarigen op het werk van. Zes jarigen, dat loopt de spuigaten uit, zelfs hier, in het mekka van traktaties.

verjaardagsontbijt vanden broele

verjaardagsontbijt vanden broele

verjaardagsontbijt vanden broele

Vorig jaar besloten we dan maar om de koppen bij elkaar te steken en bedachten we een heus verjaardagsontbijt voor onze collega’s. Omdat dit best wel gezellig was, deden we het dit jaar nog eens over. Tradities zijn er om in ere gehouden te worden, nietwaar?
We hebben ons zelfs over één decemberjarige, die net voor de jaarwisseling de verjaardagskaarsjes mag uitblazen, ontfermd, en dus werd het zowaar een party of seven.

Read More