het mondmasker in mijn hoofd

Geheel origineel is het concept van deze blog niet want er verscheen ook ééntje bij die andere Kelly, maar misschien moeten we er allemaal eens over schrijven?

de eerste keer

mondmasker

Hoe dan ook, had je mij ooit gezegd dat ik nog wel eens zou bloggen over mijn ervaringen rond het dragen van een mondmasker, ik had eens goed gelachen. Ik deed er misschien wel eens smalend over bij een verdwaalde toerist in Brugge want ik beschouw mezelf als een proper/gezond meisje, maar bon.
Veel gedachten dus, voor, tijdens en na. Ik heb een bloedhekel aan (de term) “het nieuwe normaal” want voor mij is ‘normaal’ nog steeds een ander gegeven en vernieuw je dit niet zomaar. Misschien ben ik naïef wanneer ik denk en vooral hoop dat dit tijdelijk is en dat mijn drang om mensen te knuffelen (ik ben geen knuffelaar, verre van) binnenkort wegebt.

mondmasker

gedachten achter een mondmasker

  • Zit mijn masker goed?
  • Ik heb het wellicht ondersteboven aan: zouden de mensen dat zien?
  • Al maar goed dat ik geen lippenstift op heb (ik ga hier veel op kunnen besparen).
  • Ja, lap, poeder en blush op: waar is die vlekkenverwijderaar?
  • Zou mijn haar goed liggen? Het trekt wellicht op niet veel met die linten erop.
  • Pfff.. ik heb warm.
  • Misschien nog eens een andere oogschaduw bestellen, kwestie van mijn kijkers te accentueren.
  • Mijn bril is aan het aandampen, grrr…
  • Ha, zo zie je mijn dubbele kin van de Coronakilo’s niet! Hashtag winwin.
  • Waarom ben ik vandaag de enige persoon mét mondmasker in de winkel?
  • Zou je hier een slechte adem door kunnen ruiken?
  • ’t Is al niet erg als ik eens zou vergeten mijn tanden te poetsen.
  • Ik ben aan het glimlachen, kijk, oh wait…
  • Mijn strenge blik is nu wellicht nog strenger; een masker is niet meteen your go-to tandpastaglimlach.
  • Oh, die heeft een schoontje aan.
  • Ik moet werken met mijn ogen. Damn, en ik kon al nooit flirten – hoe ga ik dit klaarspelen?
  • Dit is warm.
  • Straks kom ik een collega tegen. Of vrienden of familie. Achja, so what?
  • Ik snap die plooitjes niet, ik heb het zeker verkeerd aan.
  • Niemand kijkt vreemd op. Oef.
  • Het wordt nog warmer.
  • Shit, dat koordje zit wat losser.
  • Mijn neus jeukt – nu moet ik er wel aan komen…
  • Handig, een bij kan nu zeker niet in mijn mond vliegen (panische angst hiervoor).
  • Ik wou altijd al eens naar een gemaskerd bal gaan. #ohwait
  • Zou ze mij herkennen? (wanneer ik mijn boodschappen op de Buurderij haal)
  • Oef, terug in de auto – even bekomen.

Zo, tot zover de gedachten die al in mijn hoofd passeerden. Hoe hebben jullie die eerste keren ervaren? Benieuwd naar de reacties!