nog even nazomeren met deze (staycation) tips

Dit jaar deden we nog eens van staycation. Dat was toch al bijna tien jaar geleden (het jaar dat Emma geboren werd, reken ik even niet mee). Toen al zei ik: ‘nooit meer’. Zeg nooit nooit, natuurlijk. Zie ons hier zitten in 2020, een staycation-jaar voor de geschiedenisboeken. Ja, we konden op reis gaan, maar de wederhelft zag dat toch net iets minder zitten in coronatijden. Binnen twee weken is er wel nog een weekendje weg in het vooruitzicht tenzij Nederland plots code rood wordt. Duimen maar dus!

Deze wel heel speciale zomer zorgde alvast voor een leuke vakantiekaart van ons gezin:

Staycation 2020
De zomer van 2020.

Waarom ik dan zo’n hekel aan een staycation heb? Thuis is er altijd werk en ik bezit niet de eigenschap om dit werk zomaar te negeren. Om mijn hoofd leeg te maken, moet ik dus ergens anders slapen. Uiteraard ben ik hier heel creatief in, dat lees je even verderop wel. Bovendien doen we het al bijna een half jaar zonder poetsvrouw: voor mij is kuisen geen cadeau of cong√©.
Om het toch wat echter te doen lijken, ben ik de week voor mijn verlof op kantoor gaan werken zodat ik de deur echt achter mij dicht kon trekken. De livingtafel werd weer een livingtafel, er werden uitstapjes gedaan, maar een voldaan gevoel had ik niet. Een luxeprobleem misschien, maar elk mens heeft zijn zorgen en misschien zijn die van mij er wat meer dan die van jou of kan ik er minder goed tegen; wie zal het zeggen?

Bon, we zaten dus wel geen drie weken op ons lui gat, integendeel. Het was wel wat wikken en wegen want we wilden absoluut drukke plaatsen vermijden. Dat blijkt soms makkelijker gezegd dan gedaan want op sommige plaatsen was het over de koppen lopen terwijl er anders geen haan naar kraait. Big old C doet rare dingen met mensen.

Het goede nieuws is dat de zomer met een maandje verlengd wordt. Althans wanneer het over de volgende staycation tips gaat; weerkundige garanties kan ik helaas niet bezorgen. Ik weet wel dat bijna elke tip nog tot eind september geldig is, soms nog langer. Heb je dus nog wat vrije dagen op de teller of zin om dat zomergevoel nog wat te rekken: hier ben je aan het juiste adres. Buckle up and let’s go!

springkasteel

Huur eens een springkasteel! Tijdens een warme week ergens aan het begin van de zomer huurden we een springkasteel. Niet √©√©n dag, niet twee dagen, maar liefst vijf dagen lang was er springplezier in onze tuin. Het was dankzij Bert dat ik WDM Events leerde kennen en zo gebruik kon maken van hun promotie. Door de coronamaatregelen van eind juli hebben ze nu hun actie tot eind dit jaar verlengd. Voor wie het zich mocht afvragen: zij brengen en installeren het springkasteel in de tuin (er moet wel een doorgang zijn naar de tuin). Het springkasteel is binnen een halve minuut opgezet. Hou mij tegen of ik huur het nog eens vijf dagen…

Batterie Zuydcoote
Batterie Zuydcoote

In juli staken we even de grens over. We hebben het geluk dicht bij de Noord-Franse grens te wonen (Rijsel is minder dan een uur rijden!): daar moet een mens van profiteren. We gingen er een kijkje nemen bij de Batterie de Zuydcoote: het strand ligt er vol met bunkers of brokstukken ervan (iets met erosie, weet je wel). Vooral de spiegelbunker spreekt tot de verbeelding. Mijn ultieme tip: spendeer een dagje in de nabijheid van deze bunker en zie het licht elk moment van de dag veranderen. Lees: iets wat ik graag had willen doen, maar misschien niet zo handig met man en kind. Kandidaten mogen zich altijd melden: ik zorg voor koffie(koeken)!

Nally's papegaaien opvang
Nally's papegaaien opvang

Mijn man houdt van dieren, en zeker al vogels en papegaaien. Enkele jaren terug hadden ook wij een dwergpapegaai, Akira, waarvan we helaas veel te vroeg afscheid moesten nemen. Ik had al een paar keer van Nally’s Papegaaienopvang in Oedelem gehoord, het was dan ook hoog tijd voor een bezoekje. Vaak weten mensen niet waar ze aan beginnen wanneer ze een papegaai in huis halen: gewoonlijk leven ze heel lang (veel langer dan de gemiddelde hond of kat) en ze vergen heel wat aandacht. In deze opvang komen zij terecht die het minder getroffen hebben – sommige dragen deze littekens voor de rest van hun leven mee. We zagen enkele prachtexemplaren en waren blij dat we hen door ons bezoek wat konden steunen.
Je kan er na je bezoek iets drinken. Buiten is er ook een prachtige speeltuin voor de kinderen. Krijg je kind daar maar eens weg: deze moeder spreekt uit ervaring.

Ma√Įsterplan Damme
Ma√Įstersplan Damme

Ik haal heel veel inspiratie voor uitstapjes op Instagram. Neen, ik volg niet de ‘grote influencers’, maar gewoon vrienden, familie en collega’s. Zo kwam ik via Julie terecht bij Ma√Įsterplan in Damme (ja, wij waren er dus voor Tiany, h√©, mensen ;-)). Wat een zalige uitstap! Het concept doolhof drong niet echt door bij Emma, maar dat maakte het des te leuker. Die Brugse Zot moest ik in sneltempo nuttigen want ik heb meer achter haar aan gelopen dan wat anders. Zeker goed voor de conditie, heel leuk om foto’s te nemen en nu wellicht nog leuker want de ma√Įs zullen al heel dik en dicht staan!
Nog open tot eind september!

Slapen in de tuin

Zet eens eens een tent in de tuin! We hadden al in mei onze tent een weekje opgezet want heel leuk om in te spelen en deden dit in onze cong√© pay√© opnieuw. Emma en ik hebben er twee keer in geslapen en ik vond het wellicht de leukste activiteit van onze vakantie. Misschien heeft dat ook te maken met het feit dat ik niet in mijn bed lag? Het was alleszins zalig om haar gezicht bij het ontwaken te zien. Voor wie het zich mocht afvragen: ja, ze heeft eigenlijk best goed geslapen en ook het licht ’s morgens maakte haar (gelukkig) niet vroeg wakker.

Cap Blanc-Nez
Picknick Tardinghien
Cap Blanc-Nez
Cap Blanc-Nez

We staken nog een tweede keer de grens over voor een uitstap richting Cap Gris-Nez en Cap Blanc-Nez. Met onze picknick in de aanslag slaagden we er maar niet in om een mooi plekje te vinden, tot we ergens tussen de twee ‘caps’ in een dorpje stopten. Een grasveld, ons picknickdeken, een speelpleintje voor Emma en een adembenemend zicht op Engeland. Ik ben er al vaak geweest, maar zo helder zag ik de kust van Engeland nog nooit. Had mijn broer de trip naar de kust gemaakt (hij woont in Londen), we konden wellicht even zwaaien naar elkaar.

't Groot Moerhof

Op de terugweg van Frankrijk hielden we halt bij ’t Groot Moerhof. Hier fotografeerde ik enkele jaren terug een huwelijk en ik vond het best een bijzondere plaats. Het restaurant (met bijhorende feestzaal) staat pal op de grens. Onze wagen stond in Belgi√ę, we aten in Frankrijk. Het is een speelparadijs voor kinderen met een volledig omheinde tuin, springkasteel en andere attributen. Je eet er bistrogerechten – perfect voor met de kinderen dus! Emma genoot alleszins!

Apero

Aperitieven kunnen wij als de beste. Dit geeft mij een echt vakantiegevoel. Het was dus elke avond van aperitief hier. Dankzij Cookameal en The Messy Chef stonden ook enkele speciale en ietwat gezondere aperitiefhapjes op het menu. Deze gewoonte is makkelijk aan te leren, trouwens.

De Zonnegloed

Eéntje dat al lang op het verlanglijstje stond: een bezoek aan de Zonnegloed in Vleteren. Een prachtig park, een mooie wandeling (éénrichtingsverkeerd) en heel veel leuke speelplekjes voor de kinderen. Emma vond de dieren maar niks, maar kon zich geweldig uitleven op de glijbanen doorheen het park. Alles was trouwens bijzonder goed georganiseerd, zeker een bezoekje waard!

Pluktuin Herenthoeve

Op een maandagavond reden we ook nog eens richting Meulebeke om kort voor het ‘sluitingsuur’ aan te komen bij de pluktuin van belevingsboerderij de Herenthoeve. Ik wou al langer eens naar een pluktuin en deze is niet meteen bij de deur, maar wel de enige optie. Het halfuur rijden hadden we er graag voor over. Ik kreeg wat uitleg van de eigenares en maakte een wandeling, kreeg keuzestress, maar slaagde er wonderwel in om een leuk boeket samen te stellen. Ondertussen volgde ik ook een cursus om mijn eigen pluktuin te starten bij Bloom en ik zie het helemaal zitten.

Splash mat

Dé aankoop van de zomer was ongetwijfeld deze splash mat. Het doet wat denken aan de fonteintjes in Plopsaland, het was ook daar dat ik de inspiratie vond om iets soortgelijks te zoeken voor in de tuin. Zoals je ziet: plezier voor klein én groot.

Krinkelhof

Zomerbars zijn al enkele jaren niet meer weg te denken uit onze omgeving en dit jaar waren er precies nog meer dan anders. Er is ook ééntje vlakbij, op amper vijf minuten rijden. Ik blog nog wel eens apart over Het Krinkelhof aangezien ik het er zo aangenaam vertoeven vind. Ze zijn bovendien nog heel de maand september open en ik duim voor goed weer zodat we zeker nog eens kunnen langs gaan!

L.E.S.S. Summer Eatery

L.E.S.S. eatery stond al langer op het verlanglijstje om eens te gaan eten in Brugge, maar door allerlei omstandigheden kwam het er maar niet van. Deze zomer werden ze een ‘summer eatery’ met aangepaste kaart en gingen ze ook back to the roots op de oude Hertog Jan-locatie in Zedelgem. Veel L.E.S.S.-klassiekers op de kaart dus ik miste wel de Japanse toets die de gerechten op ’t Zand mee kregen, maar daarom heeft het mij zeker niet minder gesmaakt. Op hun website claimen ze een vakantiegevoel te cre√ęren en dat is zeker niet gelogen wanneer je buiten kan eten en een wandeling door de tuin maken. Een beetje prijzig voor wat het is, maar de locatie maakt ontzettend veel goed. Ze blijven voorlopig nog tot eind september op deze locatie, maar ik vermoed dat dit verblijf wel nog een paar keer verlengd zal worden.

Ik hoop dat jullie met deze tips alvast een feestje van die nazomer kunnen maken. Heb je zelf nog een leuke uitstap in gedachten, laat die zeker na in de comments: we hebben wel nog een paar weekends vrij de komende maand!

20 dingen die ik wil doen in 2020: tussenstand

Begin dit jaar, toen Covid-19 nog heel ver weg was (of toch niet), maakte ik werk van een lijstje. Niet zomaar een lijstje, maar ééntje met twintig dingen die ik wou doen in twintig twintig. Stuk voor stuk bullets waar ik heel lang over nagedacht had én met een plan. Ik zag het toen als een friendly reminder, helemaal niet van moeten. Uiteraard is er wel ergens een drang om het één en ander af te kunnen vinken. Dat enkele weken later onze wereld op zijn kop stond, had ik niet durven denken. De impact op mijn lijst is groot, heel groot, maar toch wou ik halverwege dit kutjaar (excuse me) een balans maken.

1. blijven leren

Gelukkig heeft het woord ‘leren’ veel facetten. Bijgevolg zal ik niet zo streng zijn voor mezelf. Ik heb de voorbije weken veel ‘geleerd’ al was het helemaal niet wat ik me er bij voorgesteld had. Mijn lessen Russisch ben ik kort voor de lockdown gestopt wegens allerlei redenen en andere opleidingen zijn nu ook niet aan de orde omdat ik de investering niet kan of wil maken. Misschien doe ik er nog √©√©ntje in functie van mijn hoofdberoep in het najaar, maar dat (zowel de opleiding als het najaar) zijn te onzeker om hier nu al een antwoord op te bieden. Niettegenstaande heb ik dus veel over mezelf geleerd, niet altijd even positief, maar h√©, we zijn mild!

2. 52 nieuwe recepten testen

Goed of slechte tijden: eten doe ik altijd. Koken vormt voor mij een bron van ontspanning, maar als de energie zoek is, wordt afhaal een kernbegrip. Toch heb ik de voorbije weken heel veel recepten uitgeprobeerd.

bakken


Read More

het mondmasker in mijn hoofd

Geheel origineel is het concept van deze blog niet want er verscheen ook ééntje bij die andere Kelly, maar misschien moeten we er allemaal eens over schrijven?

de eerste keer

mondmasker

Hoe dan ook, had je mij ooit gezegd dat ik nog wel eens zou bloggen over mijn ervaringen rond het dragen van een mondmasker, ik had eens goed gelachen. Ik deed er misschien wel eens smalend over bij een verdwaalde toerist in Brugge want ik beschouw mezelf als een proper/gezond meisje, maar bon.
Veel gedachten dus, voor, tijdens en na. Ik heb een bloedhekel aan (de term) “het nieuwe normaal” want voor mij is ‘normaal’ nog steeds een ander gegeven en vernieuw je dit niet zomaar. Misschien ben ik na√Įef wanneer ik denk en vooral hoop dat dit tijdelijk is en dat mijn drang om mensen te knuffelen (ik ben geen knuffelaar, verre van) binnenkort wegebt.

mondmasker

gedachten achter een mondmasker

  • Zit mijn masker goed?
  • Ik heb het wellicht ondersteboven aan: zouden de mensen dat zien?
  • Al maar goed dat ik geen lippenstift op heb (ik ga hier veel op kunnen besparen).
  • Ja, lap, poeder en blush op: waar is die vlekkenverwijderaar?
  • Zou mijn haar goed liggen? Het trekt wellicht op niet veel met die linten erop.
  • Pfff.. ik heb warm.
  • Misschien nog eens een andere oogschaduw bestellen, kwestie van mijn kijkers te accentueren.
  • Mijn bril is aan het aandampen, grrr…
  • Ha, zo zie je mijn dubbele kin van de Coronakilo’s niet! Hashtag winwin.
  • Waarom ben ik vandaag de enige persoon m√©t mondmasker in de winkel?
  • Zou je hier een slechte adem door kunnen ruiken?
  • ’t Is al niet erg als ik eens zou vergeten mijn tanden te poetsen.
  • Ik ben aan het glimlachen, kijk, oh wait…
  • Mijn strenge blik is nu wellicht nog strenger; een masker is niet meteen your go-to tandpastaglimlach.
  • Oh, die heeft een schoontje aan.
  • Ik moet werken met mijn ogen. Damn, en ik kon al nooit flirten – hoe ga ik dit klaarspelen?
  • Dit is warm.
  • Straks kom ik een collega tegen. Of vrienden of familie. Achja, so what?
  • Ik snap die plooitjes niet, ik heb het zeker verkeerd aan.
  • Niemand kijkt vreemd op. Oef.
  • Het wordt nog warmer.
  • Shit, dat koordje zit wat losser.
  • Mijn neus jeukt – nu moet ik er wel aan komen…
  • Handig, een bij kan nu zeker niet in mijn mond vliegen (panische angst hiervoor).
  • Ik wou altijd al eens naar een gemaskerd bal gaan. #ohwait
  • Zou ze mij herkennen? (wanneer ik mijn boodschappen op de Buurderij haal)
  • Oef, terug in de auto – even bekomen.

Zo, tot zover de gedachten die al in mijn hoofd passeerden. Hoe hebben jullie die eerste keren ervaren? Benieuwd naar de reacties!